وبلاگ طلسم شده ی من

مردهای فامیلمون از من خوششون نمیاد. به طور کلی مردها از من خوششون نمیاد. مردهایی که میگم، توی بازهی سنی بیست تا چهل ساله هستن و علت عمدهی این خوش نیومدن، اینه که توی بحثهای فامیلی و توی مهمونی با نظرشون مخالفت میکنم. حس گندی دارم که ازم خوششون نمیاد و اینو به شکلهای مختلف نشون میدن (مثلا اینکه کلاً وجود منو موقع حرف زدن نادیده میگیرن) ولی بازم برام درس عبرت نمیشه :)) چرا روی خودشون کار نمیکنن... که بدون اینکه بهشون بربخوره با یه آدمیزاد دیگه که از قضا مرد نیست صحبت کنن. و اگه با نظرشون مخالف کردن حس نکنن ضایع شدن. ولی شایدم تقصیر منه.خخخخبه درک :دیپ.ن: آدمها فارغ از جنسیتشون باید بتونن با آرامش و بدون تعصب در مورد چیزهایی که میخوان صحبت کنن. و اگه کسی گفت اشتباه میکنی، یا مخالفم، بتونن دلایل...

I feel like I had a cat in my dream. A big disobedient jerk. I loved my cat but you know, cats have some kind of assholeness in their genes and they think they own their master. He had dark toned fur... not black but it was black-gray-ish. He was my new assistant I suppose... Better than nothing. But having a cat in your dream is weird. Cats don't appear in dreams. Not that kind of dream. They're not like the other animals. Ah... I should quit blabbering occult stuff. Right? It's not like it's important or something... But at least I had a cat for once. Finally. Now I might die in peace. What's so good about cats? Most of them are possessed. I guarantee....